﻿<center>.100. <br>
əl-Adiyat (Qaçan atlar) surəsi <br>
<b>(Məkkədə, bir rəvayətə görə isə Mədinədə nazil olmuşdur, 11 ayədir) </b><br>
Bismillahir–rəhmanir-rəhim! <br></center>

<ol>
<li>And olsun (cihad zamanı) tövşüyə-tövşüyə qaçan atlara; </li>
<br><br><li>And olsun (dırnaqları ilə daşdan) qığılcım qoparan atlara; </li>
<br><br><li>And olsun sübh çağı hücum edən atlara; </li>
<br><br><li>And olsun o vaxt (və ya: o yerdə) toz-duman qopardan atlara; </li>
<br><br><li>Sonra da onunla (tozanaqla) dəstəyə (düşmən dəstəsinə) təpinən atlara ki, </li>
<br><br><li>İnsan öz Rəbbinə qarşı çox nankordur. </li>
<br><br><li>Və o özü də buna şahiddir. </li>
<br><br><li>Həqiqətən, insan var-dövlətə çox hərisdir! </li>
<br><br><li>Məgər o bilmirmi ki, qəbirlərdə olanlar (dirilib) çıxardılacağı; </li>
<br><br><li>Ürəklərdə olanlar faş ediləcəyi zaman </li>
<br><br><li>Həmin gün Rəbbi onları (özlərinin bütün əməllərindən) xəbərdar edəcəkdir (cəzalarını verəcəkdir)! </li>
</ol>
